Re-story coöperant Rhea Verbeke in gesprek met Laura Storm, auteur van 'Regeneratief Leiderschap', over het helen van het verhaal van afscheiding, de zoektocht naar je eigen essentie en het hervinden van de collectieve wijsheid om een wereld te bouwen op de principes van het leven: "De wetenschap bestaat pas een paar honderd jaar, de aarde is er al 3,8 miljard jaar."

Een interview met ecoloog en filosoof Matthijs Schouten is een feest, omdat hij een verhalenverteller pur sang is. Hij vertelt met verve hoe de relatie tussen de mens en de natuur centraal is komen te staan in zijn werk. Daarin spelen twee Vlaamse hoogleraren een sleutelrol. Zij zijn bepalend geweest voor waarom de ecofilosoof doet wat hij doet en waarom hij hoop houdt dat een betere toekomst voor mens en aarde mogelijk is.

Kijkvensters die helpen om zorgvuldiger, rijker en speelser naar transities te kijken. Dat is wat het boek ‘Perspectief‘ van transitiepsychologe Angela Stoof aanreikt. Maar als het gaat over wat we nodig hebben om hoop te houden en verschil te maken in een wereld vol verandering, zoals de ondertitel luidt, dan is er iets dat me nog veel nadrukkelijker trof in Angela’s boek: nataliteit.

De Russisch-Amerikaanse complexiteitswetenschapper Peter Turchin is grondlegger van de cliodynamica. Cliodynamica is een interdisciplinair onderzoeksgebied dat kwantitatieve methoden gebruikt om historische processen te analyseren en daarin patronen voor toekomstgericht denken te ontdekken. Wat kunnen we daaruit leren voor de eindtijd waarin onze samenleving vandaag verkeert.

Dit verhaal is een voorpublicatie uit het nieuwe boek van Kees Klomp: Ecoliberalisme. Een veranderverhaal over ware vrijheid dat op 8 mei verschijnt. In dit boek laat Kees Klomp zien waarom ons huidige economische en maatschappelijke systeem is gedoemd om te falen, én waarom dat niet erg is. We kunnen een nieuwe wereld creëren waarin iedereen werkelijk vrij is. Niet alleen de mens, maar ook de rest van de natuur.

Het zijn Tricky Tijden. We zijn verdwaald, maar niet verloren. Elke transformatie kent een turbulente tussentijd waarin we het vertrouwde moeten loslaten, en het nieuwe nog niet geheel duidelijk is. Maar we zijn al vaker door de turbulente tijden van transities gegaan. ‘We kunnen dit!’ is de geruststellende boodschap van antropoloog Jitske Kramer.

Het neoliberalisme is een vampierenideologie. De 1% heeft steeds meer bloed nodig en zuigt de levenskrachten van de 99% uit. Het zal ook de aarde vernietigen om excessief te kunnen blijven consumeren. Politiek kan deze ideologie uitsluitend leven door conflict en ongelijkheid als onvermijdelijk voor te stellen: TINA, There Is No Alternative, terwijl dat een leugen is. Dat schrijft cultureel antropoloog Rik Pinxten in 2014 in Schoon protest.

De boodschap van Hospicing modernity kan de grond onder je voeten vandaan halen. Auteur Vanessa Machado de Oliveira stelt voor het verhaal van moderniteit palliatief te helpen eindigen. Ze zet je aan om mét gevoel voor humor en nederigheid te durven kijken naar wat de echte fundamenten van onze zogezegd beschaafde en ontwikkelde maatschappij zijn, en wat daarin je eigen positie en houding is.

De Australische milieufilosoof Glenn Albrecht ontwikkelde een nieuw perspectief op onze emotionele relatie met de Aarde en schreef er het boek Aarde-emoties over. Van de relatie met zijn totemdier, de relatie tussen onze eigen gezondheid en die van het ons omringende ecosysteem tot de Ghedeist vertelt hij hoe we weer in contact komen met de totaliteit van het leven. Dan zullen we ook een nieuw tijdperk betreden dat hij het Symbioceen noemt.

Al sinds 1997 is het in Nederland op de eerste dinsdag van september Duurzame Dinsdag. Duurzame ideeën en initiatieven krijgen dan een podium in politiek Den Haag. Ook wordt jaarlijks, twee weken voor de Troonrede door de Nederlandse koning, de Duurzame Troonrede uitgesproken. Dit jaar door betekeniseconoom Kees Klomp. Een typisch Nederlandse aangelegenheid zou je denken. Maar wat Kees vertelde, had ook in Brussel voorgedragen kunnen worden. Wat hij vertelde, raakt net zo goed aan en geldt voor België, Europa en de westerse wereld.

De economie van Europa staat onder grote druk. Het woord ‘existentieel’ valt zelfs: het voortbestaan van de EUe staat op het spel. Oud-ECB topman Mario Draghi presenteerde een rapport met zijn adviezen om het tij te keren. Wat als we nu eens niet naar de adviezen van deze klassieke economisch denker luisteren, maar ruim baan geven aan het gedachtegoed van de jonge econoom Jonas Van der Slycken?

Zonder dat we ons daarvan bewust zijn, is onze economie eigenlijk existentieel stelt betekeniseconoom Kees Klomp. Onze economie draait om pseudo-oplossingen voor echte existentiële spanningen. Wat ik hartstochtelijk geloof is dat onze systemen alleen kunnen veranderen door veranderingen op de existentiële verhaallaag. Die verhaallaag kan alleen veranderen in mensen: een betere wereld begint niet bij jezelf, maar in jezelf.

De vrouwelijke oerkracht die eeuwenlang onderdrukt is, is aan een opmars bezig. In Het nieuwe leiden is vrouwelijk inspireert coach, teamfacilitator en spreker Anja Moortgat leiders tot lef, liefde en lust in hun leiderschap. Tijdens het schrijven kreeg Anja begeleiding van schrijfcoach Laurence Verwee. Beiden zijn coöperant van Re-story.

Wij zijn geneigd te geloven dat onze manier van leven ‘normaal’ is en gelijk staat aan ‘gezond zijn’. Maar hoe normaal en hoe gezond is die norm nu echt? In het boek De mythe van normaal legt Gabor Maté haarfijn uit dat hoe we leven nauw verweven is met gezondheid, ziekte en verslaving.

Mensen leven veelal afgescheiden van dieren: waarom eigenlijk en wat doet dit met ons welzijn en dat van de natuur? In dit essay weerlegt antropoloog Gabrielle Bruggeling de overtuiging dat mensen een unieke soort in het dierenrijk zijn. Ze maakt duidelijk hoe taal en storytelling onze relatie met dieren beïnvloedt en bepaalt. “In een wereld waarin onze menselijke behoeften de natuurlijke omgeving constant uit balans brengen, geloof ik dat het essentieel is om stil te staan bij de manier waarop we andere levende wezens daarin definiëren.”

In zijn boek Het betekenisweb legt Jeremy Lent een fundament voor een nieuw verhaal van onderlinge verbondenheid. Een verhaal dat, terwijl ons huidige wereldbeeld en onze cultuur en beschaving afbrokkelen, laat zien dat het wél anders kan. En dat dit nieuwe verhaal, zo vertelt hij in een gesprek over zijn boek, in slechts een generatie of twee verwezenlijkt kan worden, omdat onderlinge verbondenheid, en niet zelfzuchtige concurrentie, deel uitmaakt van onze evolutionaire geschiedenis als mens.

Het moge duidelijk zijn dat de principes van de natuur weinig gemeen hebben met de centrale dogma’s van ons dominante systeem van liberaal bedrijfskapitalisme. Hoe zou een ecologische beschaving die is gebaseerd op de principes van de natuur eruit kunnen zien? Een samenvatting van het beeld van zo’n ecologische beschaving zoals Jeremy Lent dat in zijn boek Het betekenisweb schetst.

De ecofeministische beweging benadrukt al tientallen jaren hoe genderongelijkheid samengaat met de milieucrisis. Ook bij het oplossen van andere crisissen kan de ecofeministische beweging door de eigen insteek om binaire definities af te zweren, hefbomen aanreiken om een rechtvaardigere samenleving tot stand te brengen.

Re-story coöperant Dirk Holemans vertelt samen met Lara Ferrante en Elze Vermaas in hun essay 'Omgroei' over hoe een samenleving die niet meer afhankelijk is van economische groei eruit kan zien. Dit verhaal is een voorpublicatie van het fragment uit het boek dat handelt over wederzijdse afhankelijkheid als vertrekpunt en en waarin wordt verwezen naar ecofeminisme.

Wereldwijd gaan beleidsmakers voor de ecologische transitie op de rem staan of draaien ze zelfs terug. Omdat de ecologische transitie onverzoenbaar lijkt met de toenemende staatsschuld en de verkiezingsbelofte om de koopkracht op peil te houden.

Wat zo inspirerend is aan het luisteren naar politiek agroecologe Barbara Van Dyck is hoe ze de zaken steeds in vraag stelt. Het vooruitgangsgeloof. De aanpak van het stikstofdossier. De keuze voor ggo’s. En zichzelf. Hoe ze verbanden legt en andere stemmen en zienswijzen binnenbrengt. Hoe ze in meervouden spreekt, de gedachten laat divergeren, en open ruimte laat.

Al jaren zijn er tekenen dat een survival of the richest gaande is. Ze verzekeren zich tegen een naderende apocalypse. Maken zij zich terecht zorgen? Ja, zeggen onafhankelijk onderzoekers Pablo Servigne en Raphaël Stevens die waarschuwen voor de  ineenstorting van onze huidige industriële beschaving, maar die tegelijk - net als wij - wijzen op de kansen om het anders te gaan doen. 

Bond Zonder Naam-directeur en Re-story coöperant Barbara Torfs deelt met plezier het interview dat Christina Van Geel voor BZN had met bioloog, hoogleraar gedragsecologie en auteur van Het orakel van de bosnimf. Van mensen en vlinders Hans Van Dijck. Als spreukenambassadeur reflecteert hij in deze monoloog op de spreuk Dank de aarde, ze geeft niet op! van Phil Bosmans.

Vroeger leefden en werkten we in gemeenschappen waarin sterke onderlinge verbinding en verwevenheid de norm was. Sinds de Verlichting zijn we echter steeds meer verwijderd geraakt van het land, van elkaar en van onszelf. In dit essay betoogt Re-story coöperant Madeleen Mulder dat het herontdekken van de kracht van de gemeenschap het herstel van onszelf, onze relaties met anderen en met de levende aarde mogelijk maakt.