📖🎧 Regeneratief leven en leiderschap gaat over het helen van het verhaal van afscheiding, zegt Regenerator Laura Storm
De momenten waarop ze de jaaropleiding van de Regenerators Academy volgde, waren voor Re-story coöperant en regeneratief ondernemer Rhea Verbeke in 2025 terugkerende hoogtepunten. Die opleiding is een initiatief van Laura Storm, co-auteur van het boek Regenerative Leadership dat onlangs in het Nederlands verscheen. Rhea ging met Laura in gesprek over hoe regeneratie haar levensthema werd. Een warm, open en persoonlijk gesprek waarmee Rhea jou wil inspireren en je dag opfleuren.
Laura Storm
“Ik ben je host vandaag”, introduceert Rhea Verbeke zich aan het begin van de podcast waarin ze in gesprek gaat met Laura Storm. Rhea is coöperant van Re-story en regeneratief ondernemer van spin-off in oprichting eXo.
Als onderzoeker en postdoc aan de KU Leuven ontwikkelde Rhea een epoxy membraan dat tegen extreme zuren en basen kan en waarmee afvalstromen van mijn- of papierindustrie gezuiverd kunnen worden.
Laura Storm is mede-oprichter van de Regenerators Academy en samen met Giles Hutchins auteur van het boek Regenerative Leadership.
Hun boek is recent ook in het Nederlands verschenen als Regeneratief leiderschap Het DNA van levensbevestigende organisaties in de 21e eeuw.
Omdat Rhea in 2025 de opleiding van de Regenerators Academy volgde, ben ik heel blij en dankbaar dat zij Laura wilde interviewen voor Re-story.
Net als het eerdere interview dat Rhea had met Jeroen Lapeere, directeur en medeoprichter van Klimaatcontact vzw, maakt ze het gesprek persoonlijk en praat ze over de uitdagingen, twijfels en bezorgdheden die bij haar spelen in leven en werken.
Hieronder volgt een korte en zeker niet volledige samenvatting van wat in het gesprek aan bod komt. Ik nodig je vooral uit om naar het gesprek tussen Rhea en Laura te luisteren.
🎧 Luisteren
Je kan het interview van Rhea met Laura Storm beluisteren (het gesprek is in het Engels) via Soundcloud (hieronder), op Spotify of Apple Podcasts.
Gebrek aan verantwoordelijkheid en zorg
“Wat is het moment waarop je aanvoelde dat duurzaamheid niet langer de weg te gaan is? Wanneer gebeurde dat in je leven en wat motiveerde je toen om de Regenerative Academy op te richten en te spreken over regeneratief leven en leiderschap?” is de openingsvraag van Rhea waarmee ze een startschot geeft aan een prachtig open gesprek.
“Het was geen openbaring, het was meer een voorgevoel dat ik vaak had, vooral in mijn twintiger jaren. Ik ben nu 45 jaar en al van in mijn kindertijd voelde ik een grote passie voor de natuur en was ik diep bedroefd door het gebrek aan verantwoordelijkheid en zorg van volwassenen voor de natuur.”, vertelt Laura.
Ze vertelt over haar persoonlijke en professionele reis: van klimaatactivisme en internationale onderhandelingen tijdens verschillende COP-klimaatconferenties tot een diepere, regeneratieve kijk op leiderschap, leven en systeemverandering.
Laura leeft en werkt als jonge twintiger een tijdje in de Amazone waar ze veel leert van biologen en inheemse gemeenschappen. Die ervaring staat in schril contrast met de technocratische en afstandelijke taal die ze later hoort op internationale klimaatconferenties.
Je bent een machine
Jarenlang probeert Laura het systeem van binnenuit te veranderen en om dat te kunnen doen, past ze zich aan en leert ze zichzelf de taal van macht en efficiëntie te spreken. Ze duwt zichzelf daarmee steeds verder weg van haar eigen essentie.
“Mijn mantra in mijn twintiger jaren,” zo vertelt ze, “was letterlijk: je bent een machine.”
Tot een opgelopen hersenletsel haar in 2015 tot stilstand dwingt. Ze moet in een donkere kamer verblijven en kan amper tien minuten per dag met haar dochtertje spelen, die dan twee jaar is.
Maar het machinedenken is sterk in Laura verankerd. Aanvankelijk gelooft ze dat ze er in december 2015 weer zal staan tijdens de klimaatonderhandelingen voor wat later het Klimaatakkoord van Parijs zal worden.
Laura: “De machinementaliteit zat zo diep in me verankerd dat die op de achtergrond bleef rondspoken, dat ik steeds probeerde mijn genezing te perfectioneren, het in een rigide schema te gieten dat ik kon uitvoeren.
Ik probeerde mijn genezing te managen als een project. Het was een proces van overgave en acceptatie, met elementen van verdriet en opgewonden opluchting toen ik het echt helemaal losliet.”
Ze trekt de stekker eruit en vanuit die overgave begint een nieuw hoofdstuk: een beweging weg van duurzaamheid als technische oplossing richting regeneratie als heling van het verhaal van afscheiding.
Het verhaal van afscheiding
Binnen het verhaal van afscheiding onderscheidt Laura vier gebieden van afscheiding: de scheiding tussen mens en natuur, de scheiding tussen masculiniteit en femininiteit, de scheiding tussen ons innerlijk weten en uiterlijk streven en de scheiding tussen onze linker en rechter hersenhelft.
Rhea heeft veel geleerd van de module in de cursus die gaat over het verhaal van afscheiding. Het deed haar beseffen dat ze is geboren in een verhaal van afscheiding. Een verhaal dat ze probeert te helen.
Het is volgens Rhea ook de essentie van het gedachtegoed van Laura dat regeneratief leven het verhaal van afscheiding heelt.
Laura: “Ik wil absoluut niet bijdragen aan een benadering waarbij we alleen maar kijken hoe we de wijsheid van levende systemen kunnen hacken en overdragen naar een vakgebied dat biomimicry, circulaire economie, biophilia ontwerp of natuurtherapie wordt genoemd.
Ik zeg dit zonder oordeel, meer vanuit een innerlijk verdriet en soms ook wanhoop, omdat we de problemen alleen maar opblinken omdat we niet de moed hebben de oorzaak aan te pakken.
We zijn zo gewend om te optimaliseren en te performen, dat we vergeten zijn hoe we moeten liefhebben.”
Zullen we het op tijd redden?
Dat liefhebben uit zich voor Laura in werk doen waarvan ze gelooft dat het ons op een pad zal brengen dat levensbevestigend is in plaats van het leven te vernietigen zoals we nu doen met ons handelen.
Laura: “Ik heb geen idee of we daarin zullen slagen, maar het geeft me een diep gevoel van doelgerichtheid en betekenis om samen met andere regenerators hieraan bij te dragen.”
Om te illustreren dat ze niet zeker weet of we er als mensheid in zullen slagen te regenereren wat we met ons handelen reeds vernietigd hebben, vertelt ze hoe ze de avond voor het gesprek met Rhea samen met haar zesjarig zoontje een boek over dino’s aan het lezen was.
Laura: “Hij keek me aan en zei: ‘Weet je mama, we zouden hier niet zijn geweest als die meteoriet de aarde niet had geraakt waardoor de dinosauriërs zijn uitgestorven.
Dit is voor mij geen nieuw gegeven, ik weet dit al heel lang, maar de manier waarop hij het zei, verbond me met een vraag die me in deze fase van mijn leven bezighoudt en misschien wel dé belangrijkste vraag van mijn leven is: zullen we het op tijd redden?
Zijn uitspraak gaf me een gevoel van troost, omdat we het antwoord ten eerste niet weten en ten tweede de planeet Gaia nog zoveel schoonheid heeft voortgebracht na het uitsterven van de dinosauriërs.
Ik denk dat het me geruststelt en troost biedt om te accepteren dat we het misschien niet redden, maar dat ons uitsterven zal leiden tot iets veel mooiers.”
Nederigheid tegenover het leven
De hoop die Laura koestert, is dat ondanks dat we niet zeker weten of we erin zullen slagen we toch de keuzes gaan maken die het leven bevestigen en bevorderen.
Laura pleit daarom voor nederigheid tegenover het leven zelf en waarschuwt voor de illusie dat meetbare, wetenschappelijke kennis volstaat om onze problemen op te lossen: “Wij doen pas een paar honderd jaar aan wetenschap, het leven doet al 3,8 miljard jaar haar ding.”
Daarmee legt Rhea tegen het eind van het gesprek ook het onderwerp spiritualiteit op tafel door een quote voor te lezen waarmee psychiater Iain McGilchrist spiritualiteit definieert:
‘Spirituality is simply a question of having an open enough mind to see that there are things in the world at large that transcends what we can know and fully comprehend that are not fully accounted for in a reductionist materialist account.’
Laura vertelt het woord ‘spiritualiteit’ vaak te mijden. Niet omdat ze het afwijst maar omdat voor haar aan ‘spiritualiteit’ een lading hangt van hiërarchie en ‘verlichting’.
Eerder in het gesprek gaat ze ook in op hoe het belangrijk is je taal aan te passen om mensen mee te nemen in je verhaal en vertelt ze bijvoorbeeld over regenerative KPI’s waar ze zelf geen voorstander van is, maar waardoor ze mensen wel mee kan nemen om stappen te zetten richting meer regeneratief handelen.
Laura: “Ik gebruik het woord ‘spiritualiteit’ niet. Het is meer een uitnodiging om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken, wat hopelijk bijdraagt aan een groter gevoel van heelheid.
Het is zo ontzettend belangrijk dat we beseffen dat er niet één manier is om dit te doen. Dat je niet het gevoel krijgt dat er een nieuw boek met regels is over hoe je je moet gedragen en wat de juiste manier van zijn is in de wereld.
Daarom is het streven naar heelheid voor mij de juiste weg. Want heelheid is voor mij iets anders dan voor jou. Maar het is allebei net zo levensbevestigend.
En wanneer je heelheid ervaart, heb je het vermogen om rimpelingen van heelheid te activeren en dat is de weg voorwaarts voor ons allemaal.”
Het boek ‘Regeneratief leiderschap. Het DNA van levensbevestigende organisaties in de 21e eeuw’ van Giles Hutchins en Laura Storm is in 2025 als paperback (336 pagina’s) in het Nederlands verschenen bij Uitgeverij Santasado.
Maak jij verandering mee mogelijk!?
Met verhalen zoals het verhaal dat je net las of bluisterde, werken we aan een verhaalverandering waardoor mensen en organisaties weer kunnen floreren. Verhalen die vertellen hoe het anders kan. Die ogen openen en de kijk op de wereld veranderen. En daardoor verandering in gang zetten. Maak jij die verandering mee mogelijk!? Doneer hieronder of word sympathisant met een bijdrage van 30 euro per jaar. Je draagt daarmee bij aan wat Re-story in de wereld zet.