In de zoektocht naar een nieuw verhaal gaat het vaak over de hardware - economie, technologie, wet- en regelgeving. Minder vaak gaat het over de software: hoe we denken, kijken en voelen. Een dagboekfragment over mijn ontdekkingstocht naar wat de spiegels van het leven me voorhouden.

Vroeger leefden en werkten we in gemeenschappen waarin sterke onderlinge verbinding en verwevenheid de norm was. Sinds de Verlichting zijn we echter steeds meer verwijderd geraakt van het land, van elkaar en van onszelf. In dit essay betoogt Re-story coöperant Madeleen Mulder dat het herontdekken van de kracht van de gemeenschap het herstel van onszelf, onze relaties met anderen en met de levende aarde mogelijk maakt.

In haar boek Aquarius Nu! trekt Marilyn Ferguson een rake parabel tussen onze samenleving vandaag en de slotscenes uit Het beest in de mens van Emile Zola. Het deed me ook terugdenken aan de vergelijking die economiefilosoof Rogier De Langhe trok tussen Wile E. Coyote uit road Runner die boven afgrond rent.

Vandaag - 1 juli 2022 - zou Phil Bosmans 100 jaar zijn geworden. Hij was een visionair en een luis in de pels. Bond Zonder Naam-directeur Barbara Torfs betoogt dat het hoog tijd is de boodschap van Phil Bosmans te vertalen in acties en woorden die vandaag opgepikt kunnen worden.

De pandemie en de Russische invasie in Oekraïne hebben de aandacht afgeleid van het bijzonder urgente klimaatprobleem. We kijken nog en masse weg. De film Don’t Look Up over een komeet die de aarde zal verwoesten, maar niemand van wil weten, is er een prachtige metafoor voor. Wat houdt ons dan tegen? Bezieking. Wat als we een bijna-doodervaring nodig hebben om volledig te transformeren?

Steeds meer mensen haken af. Maar dat afhaken gebeurt niet langer enkel door burn-outs en depressies, het is steeds vaker een bewuste keuze door actief en hoopvol zichzelf te disrupten. Maar een man die een boom wil worden, kunnen we hem dat toestaan?

Beeldend kunstenaar Stéphane Vervaeke maakte Verwond(erd) als afronding van haar master in Multimedia Design aan het KASK in Gent. Verwond(erd) is een denk- en gedachtencollage waarvoor ze dagboeken bijhield. Stéphane constateerde dat het neerschrijven van observaties over haar dagelijks leven en de indrukken die ze daar bij opdoet thematisch nauw aansluiten bij haar artistieke praktijk.